Birkaç gün düşündüm üzerine...aslında sormaktan öte...ahlarım var vahlarım var....günyüzüne çıkmamış içimde patlamış küfürlerim belkide beddualarım var..
derdin neydi... yani neydi sana bunu icat ettiren his...
eşin mi terketti gitti...aldattı mı yoksa en yakın arkadaşınla... intikam mıydı sana bunu yaptıran...
"Sen görürsün öyle birşey icat ettim ki artık haftasonu geldiğine sevinemeyeceksin... sen bu icadımla uğraşırken ben hayatımı yaşayacağım...nihahahaha.."
yoksa aşık mı oldun...ne yapayım edeyim de dikkatini çekeyim diye düşünürken aşk mıydı sana bunu yaptıran...
"Aman Allahım...evet işte bu...ne kadannnda bakımlı yakışıklı gözüküyorum..kesin bugun muhallebi yeme teklifimi kabul edecek..."
Hayır yani...olumlu ne kattı hayatımıza..düşünüyorum düşünüyorum düşünüyorum..yok..yok ki..
kullanmassak onu resmen toplumdan dışlanıyorsun... hayır yani görmezden geleyimde diyemiyorsun...
birde ne meraklıymış insanoğlu..neler yapmışlar..camla denemişler...ısıtılmış kayalar kullanmışlar... yani icat etmeseydin inan kimse taşla camla kaya ile uğraşmazdı bıkar bırakır ve ohhh mis günümüzde böyle bişi olmazdı..
sana diyorum sayın! Henry Seely ... bak dünyanın herhangi bir yerinde herhangi bir evinde herhangi bir bayan seni rahmetle anıyor!!
kim mi bu beyefendi ..
ELEKTRİKLİ ÜTÜYÜ icat eden şahsı muhterem...
ah ahh..ütüsüz bir toplum düşünün...mutlu bir toplum düşünün..işte düşünemiyoruz sayende..
:)
ben kimseyi mimleyemiyorum.. :) ama okuyupta yazmak isteyen olursada zevkle okurum :)
